ՄԵԾԱՄՈՐ METSAMOR CITY Հինգշաբթի, 14.11.2019, 10:59
Ողջույն Հյուր | RSS
Կայքի մենյու

Բաժնի անվանակարգերը
Հանրապետություն [599]
Կրթություն և գիտություն [38]
Մարզային [14]
Պաշտոնական [462]
Մշակույթ [15]
Հասարակություն [800]
Սպորտ [1]
Տեսակետ [49]
Տարածաշրջան [79]
Զանազան [185]
Քաղաքականություն [627]
Համայնք [38]

Մինի - չաթ
 
200

Վիճակագրություն

Ընդամենը առցանց: 1
Հյուրեր: 1
Հաճախորդներ 0

Գլխավոր էջ » 2015 » Հոկտեմբեր » 1 » Ընդհանուր պայքարում չկան մեծ եւ փոքր երկրներ /Նախագահ Սերժ Սարգսյանը ելույթ է ունեցել ՄԱԿ—ի Գլխավոր վեհաժողովի նստաշրջանում/
14:34
Ընդհանուր պայքարում չկան մեծ եւ փոքր երկրներ /Նախագահ Սերժ Սարգսյանը ելույթ է ունեցել ՄԱԿ—ի Գլխավոր վեհաժողովի նստաշրջանում/

Նախագահ Սերժ Սարգսյանը նախօրեին Նյու Յորքում մասնակցել է ՄԱԿ—ի Գլխավոր վեհաժողովի 70—րդ նստաշրջանին, որտեղ հանդես է եկել ելույթով։
Հարգելի նախագահ Լիկետոֆտ,
Շնորհավորում եմ Ձեզ Միավորված ազգերի կազմակերպության Գլխավոր վեհաժողովի 70—րդ նստաշրջանի նախագահի պատվավոր պաշտոնում ընտրվելու կապակցությամբ։ Վստահ եմ, որ Ձեր ղեկավարությամբ հոբելյանական այս նստաշրջանը կարդարացնի բոլորիս ակնկալիքները։
Հարգելի՛ պատվիրակներ,
Տիկնա՛յք եւ պարոնա՛յք,
Շնորհավորում եմ նաեւ մեզ բոլորիս Միավորված ազգերի կազմակերպության 70—րդ տարեդարձի կապակցությամբ։ Այս կազմակերպության ստեղծումը մարդկության մեծագույն նվաճումներից է, որը ժողովուրդներին համախմբել է՝ միավորելով ընդհանուր իղձերի եւ սկզբունքների շուրջ։ Անցած 70 տարիները բնորոշվեցին կարեւորագույն դրական զարգացումներով՝ վերջ դրվեց գաղութատիրությանը, ռասայական խտրականությանն ու ապարտեիդին։ Աշխարհի ժողովուրդներին հնարավորություն տրվեց ինքնորոշվելու, պետականություն կերտելու եւ իրենց ճակատագիրը տնօրինելու իրենց իսկ ստեղծած պետությունում՝ ՄԱԿ—ի անդամների թիվը 51—ից հասցնելով 193—ի։
Այս բոլոր նվաճումներով հանդերձ՝ պետք է խոստովանենք, որ ներկայում աշխարհը կանգնած է նոր մարտահրավերների առջեւ՝ ահաբեկչություն, ծայրահեղականություն, անհանդուրժողականություն, տնտեսական ճգնաժամեր, կլիմայի փոփոխություն, թմրամիջոցների, զենքի եւ մարդկանց ու մարդկային օրգանների թրաֆիքինգ, միգրացիոն ճգնաժամ եւ այլն։ Այս մարտահրավերների շարքը երկար է։ Եվ հենց դրանց դեմ պայքարելու անհրաժեշտությունն է, որ մեզ պարտավորեցնում է վճռականորեն վերահաստատել մեր համատեղ հանձնառությունն այս կազմակերպության առաքելությանն ու նրա կանոնադրությանը։
Տիկնա՛յք եւ պարոնա՛յք,
Անցյալ տարի՝ Հայոց ցեղասպանության 100—րդ տարելիցի նախաշեմին, ես այս ամբիոնից անուն առ անուն շնորհակալություն հայտնեցի Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչած երկրներին՝ կոչ անելով ողջ միջազգային հանրությանը ճանաչման ու դատապարտման միջոցով ցեղասպանությունների կրկնության դեմ պայքարին նոր թափ հաղորդել։
Այսօր նույն այս ամբիոնից շնորհակալություն եմ հայտնում Հռոմի պապ Ֆրանցիսկոսին եւ հիշատակում նրա կողմից մատուցված պատմական պատարագը, Եվրոպայի խորհրդարանին եւ մատնանշում նրա ընդունած բանաձեւը, Գերմանիայի նախագահին եւ վստահեցնում, որ նրա հայտնի ելույթն այսուհետ լինելու է մեր ժողովրդի պատմության էջերում, Ավստրիայի, Բոլիվիայի, Բրազիլիայի, Լյուքսեմբուրգի, Նիդերլանդների, Չիլիի օրենսդիր մարմիններին, բազմաթիվ երկրների նահանգային եւ քաղաքային խորհուրդներին, ինչպես նաեւ տասնյակ ու հարյուրավոր հասարակական—քաղաքական կառույցներին։
Շնորհակալություն եմ հայտնում Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի, Կիպրոսի, Սերբիայի նախագահներին, ինչպես նաեւ բազմաթիվ երկրների պատվիրակություններին ապրիլի 24—ին Երեւանում ցեղասպանության զոհերի ոգեկոչման արարողությանը մասնակցելու համար։
Ցեղասպանությունների կանխարգելումը միջազգային օրակարգում պահելու մեր հաստատակամության մասին են վկայում մարդու իրավունքների խորհրդում մեր կողմից պարբերաբար առաջադրվող բանաձեւերը, որոնցից վերջինն ընդունվել է այս տարի։ Դրա հիման վրա էլ օրեր առաջ այս վեհաժողովը դեկտեմբերի 9—ը հռչակեց «Ցեղասպանության հանցագործության զոհերի հիշատակի ու արժանապատվության եւ այդ հանցագործության կանխարգելման միջազգային օր»։
Հարգելի՛ ներկաներ,
Լեռնային Ղարաբաղի հիմնահարցի խաղաղ կարգավորումը շարունակում է մնալ կարեւորագույն խնդիրներից մեկը մեր տարածաշրջանում։ Պետք է նշեմ, որ Ադրբեջանի վարած ագրեսիվ քաղաքականության արդյունքում այսօր ոչ միայն էական առաջընթաց չկա խնդրի կարգավորման բանակցային գործընթացում, այլեւ արձանագրվել է լարվածության աճի միտում։ Նավթի վրա կառուցված տնտեսության սասանման պայմաններում հասունացող ժողովրդական ցասումը խեղդելու համար այդ երկրի բռնակալ ռեժիմը խայտառակ ճնշումները գործիք է դարձրել, ինչը, սակայն, այլեւս անբավարար է համարում։ Հիմա նրան սեփական հասարակության ուշադրությունը շեղող պատկերներ են պետք շփման գծից։ Ցանկանում եմ վեհաժողովի ուշադրությունը հրավիրել այն փաստի վրա, որ Ադրբեջանը, ի լրումն տարատեսակ սադրիչ գործողությունների, արդեն սկսել է կիրառել խոշոր տրամաչափի հրետանի՝ կրակի տակ պահելով ինչպես Հայաստանի Հանրապետության, այնպես էլ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության սահմանամերձ շրջանների խաղաղ բնակավայրերը։ Ընդամենը մի քանի օր առաջ Հայաստանի սահմանամերձ գոտում ադրբեջանական ռմբահարման զոհ դարձան երեք կին՝ իրենց տանը, իրենց այգում խաղաղ աշխատող հայ կանայք։ Հարց՝ կա՞ որեւէ բանական արարած, ով կարող է որեւէ չխեղված տրամաբանություն ցույց տալ նման վայրագության մեջ։ Մեզ համար արդեն ակնհայտ է՝ Ադրբեջանի ղեկավարությունը անդառնալիորեն կորցրել է ոչ միայն իրականության զգացողությունը, այլեւ մարդկային բոլոր նորմերը։
ԱՄՆ—ի, Ռուսաստանի եւ Ֆրանսիայի նախագահների համատեղ 5 հայտարարություններն ու ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ջանքերը լիովին արհամարհող Ադրբեջանի՝ նման ագրեսիվ քաղաքականության շարունակվելու դեպքում Հայաստանին այլ ընտրություն չի մնում. մենք կիրականացնենք անհրաժեշտ իրավական եւ ռազմաքաղաքական քայլերը՝ ապահովելու Հայաստանի Հանրապետության եւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության անվտանգությունն ու խաղաղ զարգացումը։
Թեեւ բոլորի համար էլ վաղուց ակնհայտ է, թե որ կողմն է հրահրում հրադադարի խախտումները, նշեմ սոսկ մի քանի փաստ։
Տարօրինակ չէ՞ արդյոք, որ Ադրբեջանը տարիներ շարունակ համառորեն հրաժարվում է դիպուկահարներին հետ քաշելու եւ հրադադարի խախտումների մեխանիզմ ստեղծելու՝ ԵԱՀԿ ՄԽ համանախագահների առաջարկից։ Հարց է առաջանում՝ ինչի՞ց է վախենում Ադրբեջանը։
Տարօրինակ չէ՞, որ Ադրբեջանում հյուրընկալված եվրոպական խաղերի ընթացքում, երբ նրանց անհրաժեշտ էր կայունության պատկեր, գրեթե ոչ մի կրակոց չի հնչել սահմանին, մինչդեռ խաղերից անմիջապես հետո դրանք լայնորեն վերսկսվեցին։ Չեմ ակնկալում, որ հավատաք որեւէ կողմի պնդումներին, ընդամենն ակնկալում եմ, որ ապավինեք տրամաբանությանը։
Տարօրինակ չէ՞, որ 21—րդ դարում մեր հարեւանն ամեն օր, առանց հոգնելու, հպարտանում է սպառազինությունների գերկուտակմամբ եւ ռազմական բյուջեի բազմապատկմամբ, որ համառորեն շարունակում է հանդես գալ պատերազմը վերսկսելու սպառնալիքով, ընդ որում դա անում է պետության ղեկավարի մակարդակով։
Կարծում եմ՝ այժմ բոլորի համար է ակնհայտ, թե ինչու էր Հայաստանը տարիներ շարունակ հետեւողականորեն հորդորում միջազգային հանրությանը ոչ թե ընդհանրական, այլ հասցեական հայտարարություններ անել հրադադարի խախտումների վերաբերյալ։ Մենք պետք է հասկանանք, որ խաղաղությանը եւ անվտանգությանը սպառնացող նախանշանները քողարկելու փորձերը կարող են աղետալի հետեւանքներ ունենալ։
Հարգելի՛ գործընկերներ,
Այսօր մենք ականատեսն ենք Մերձավոր Արեւելքում տեղի ունեցող անմարդկային դաժանությունների։ Կրոնական անհանդուրժողականությունը հանգեցրել է անդառնալի հետեւանքների։ Մենք ամենաուղղակի կերպով ենք զգում տեղի ունեցող վայրագությունները, քանզի դրանց հետեւանքով ոչ միայն ոչնչացվում են հայկական հոգեւոր եւ մշակութային ժառանգության նմուշները, այլեւ սպանվում եւ փախստական են դառնում Իրաքում եւ Սիրիայում բնակվող բազմաթիվ հայեր։ Սիրիացի ժողովրդի համար ծանր ժամանակաշրջանում դժվարությունները կիսում է նաեւ դարերով այդ տարածքներում ապրող հայությունը։ Մենք մեր ուժերի ներածին չափով փորձում ենք օժանդակել փախստականներին. մինչ օրս Հայաստանն ընդունել է ավելի քան 16 հազար փախստական Սիրիայից։ Նրանց ընդունման թվով Հայաստանն առաջիններից մեկն է Եվրոպայում։
Հայերը լավ գիտեն փախստականի տարագիր ճակատագիրը։ Հայոց ցեղասպանության զոհերի թիվն անհամեմատ մեծ կլիներ, իսկ վերապրածների ճակատագիրը՝ շատ ավելի դաժան, եթե այդ ծանր շրջանում մեր ժողովրդի կողքին չկանգնեին մեր բարեկամ երկրները։ Այսօր հարկ է արժանին մատուցել Գերմանիային, Շվեդիային եւ մյուս երկրներին՝ ցուցաբերվող մարդասիրության համար։ Ապաստան տալով հարյուր հազարավոր փախստականների՝ նրանք վերահաստատեցին, որ օգնությունը պարտադիր է թե՛ իրավական, թե՛ մարդասիրական տեսանկյունից։
Հարգելի՛ գործընկերներ,
Այս տարի բոլորս ականատես եղանք, թե ինչպես միասնական եւ համարժեք գործողությունների արդյունքում հնարավոր դարձավ հարթել միջազգային նշանակության կնճռոտ խնդիրներից մեկը։ Մեր անմիջական հարեւանի՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության միջուկային ծրագրի շուրջ ձեռք բերվեց պատմական նշանակության համաձայնություն։ Շրջադարձային այդ պայմանավորվածությունն անխոս նպաստելու է համաշխարհային մակարդակով ճգնաժամային իրավիճակների հանգուցալուծմանն ու փոխադարձ վստահության ամրապնդմանը, ինչը հնարավոր եղավ երկարատեւ ու հետեւողական քաղաքական եւ դիվանագիտական ջանքերի շնորհիվ։
Այս ամենը վկայում է, որ համապատասխան կամքի առկայության, հակասությունների հարթեցման եւ համագործակցային ոգու շեշտադրման պարագայում իսկապես կարելի է բարդագույն խնդիրների համար լուծումներ գտնել։ Այս ամբիոնից ցանկանում եմ եւս մեկ անգամ շեշտել դիվանագիտական ջանքերի կիրառման կարեւորությունը՝ հատկապես փակ սահմանների բացառման նպատակով։ Հայաստանը, որի հարեւանները անօրինական շրջափակում են իրականացնում, անթույլատրելի է համարում 21—րդ դարում միջմշակութային, մարդկային շփումները խաթարող եւ առեւտրային կապերի համար արհեստական խոչընդոտներ ստեղծող անհեռատես քաղաքականությունը։ Այս համատեքստում կարեւորում ենք դեպի ծով ելք չունեցող զարգացող երկների հարցերով ՄԱԿ—ի համաժողովների պարբերաբար անցկացումը։ Մենք պատրաստակամ ենք ներդնելու մեր ջանքերը այս գործում, այդ թվում նաեւ թեմայի շուրջ միջանկյալ աշխատաժողովներ հյուրընկալելով մեր երկրում։
Պարո՛ն նախագահ,
Ավարտելով խոսքս՝ ուզում եմ միանալ բոլոր այն ելույթ ունեցողներին, ովքեր միահամուռ պայքարի կոչ են անում ընդդեմ խավարի, վանդալիզմի եւ ատելության։ Այս պայքարում չկան մեծ եւ փոքր երկրներ, յուրաքանչյուրն ունի իր դերը։ Հայաստանը պատրաստ է իր մասնակցությունը բերել մեր ընդհանուր պայքարին։

Շնորհակալություն

Կատեգորիա: Քաղաքականություն | Դիտումներ: 167 | Ավելացրեց: Martos | - Վարկանիշ -: 0.0/0
Մեկնաբանություններն ընդամենը՝: 0
ComForm">
avatar
Մուտքի ձև

Որոնել

Օրացույց
«  Հոկտեմբեր 2015  »
ԵրկԵրկՉրկՀնգՈւրՇբԿր
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031

Սոց ցանցեր

Ժամանակահատված

Copyright Metsamorcity.do.am © 2019